Veertig

Geplaatst op 9th October, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

 

 

 

 

 

 

 

 

En de man vertelde met hartstocht en overtuiging: “Eens waren deze twee bergen buren en vrienden, die samen voorbij die kleine heuvel daar woonden. Hun vriendschap verzuurde en eindigde in een felle strijd. Die daarginds in het westen verloor en ging weg. En deze hier vertrok ook, weg uit de slechte herinneringen aan de oude plek.” Zijn gezicht ontspande. Toen hij sporen van twijfel in mijn blik ontdekte, benadrukte hij nogmaals: “Als je wilt, kun je gaan kijken op de plek waar ze stonden. Bij hun verplaatsing lieten ze voetpaden achter, dalen die voeren naar de plaats waar ze nu staan.”

Uit: Zimbabwe – Huis van Steen door Rob Rozenburg

Net als de eerder genoemde bergen lijken de relaties tussen markten te verzuren. De relatie tussen de financiële markt en de woningmarkt, tussen de woningmarkt en de beleggingsmarkt, tussen de consumentenmarkt en de arbeidsmarkt. De spanning neemt toe. De samenhang en de wederzijdse afhankelijkheid wordt niet (langer) meer gezien. De eigen belang lijkt te verschillen, dus dan is er strijd. Het gevolg zal een structurele verandering zijn, een ingrijpende verandering als het verzetten van bergen. Iedere kleine verandering stuit al op weerstand. Wat zal de beleving zijn als de bergen zich verplaatsen?

Het bewegen start van binnen uit, met hartstocht en overtuiging… als het idee een vorm krijgt en gedragen wordt klontert het… het groeit en wordt groter… tot het een berg geworden is…

Move a Mountain – Hij die zichzelf kent, kan bergen verzetten.

Zevenendertig

Geplaatst op 17th September, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

 

 

 

 

 

 

 

 

Hollandse wolkenluchten blijken bij het samenstellen van de beeldblog van deze week nadrukkelijk aanwezig. Donkere wolken, helder licht… de herfst komt er aan.

 

Eenendertig_Zin in Toscane

Geplaatst op 10th August, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

 Buiten op het platteland in Toscane onderzocht ik deze week de binnenruimte.

Een mooie les was de uitspraak ruimte moet je onderhouden. Meer ruimte heeft dus meer onderhoud nodig.

Dertig

Geplaatst op 30th July, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

Nog steeds maak ik wekelijks de beeldblog op Spacemakers.nl. Vakantietijd, de beelden ontstaan nu dichter bij huis, maar vormen nog steeds een mooie weergave van mijn manier van kijken.

Drieentwintig

Geplaatst op 10th June, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

Tweeëntwintig

Geplaatst op 3rd June, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

Eenentwintig

Geplaatst op 27th May, 2011 in Blog Spacemakers.nl, Inspiratie door Alcuin

Reizen moet avontuurlijk zijn. ‘Het belangrijkste is in beweging zijn,’ schreef Robert Louis Stevenson in Travels with a donkey, ‘om de behoeften en de knelpunten van het bestaan van meer nabij te voelen; om onder het donsbed van de beschaving vandaan te komen en onder je voeten het graniet van de aarde te bespeuren, bezaaid met scherpe scherven.’ De oneffenheden zijn van essentieel belang. Zij zorgen voor het rondpompen van adrenaline. …Vliegen is stimulerend in dat opzicht maar als soort zijn we aardse wezens. … De arme Icarus stortte neer…

Uit: Anatomie van rusteloosheid – Bruce Chatwin

Negentien… en alles heeft een betekenis

Geplaatst op 15th May, 2011 in Blog Spacemakers.nl, Inspiratie door Alcuin

 

 

 

 

 

 

 

 

Alles heeft een betekenis

Op een dag terwijl de koning en zijn minister zoals altijd samen paard reden, vertelde de minister aan de koning dat alles in het leven een betekenis heeft.
De koning lachte daarover, maar een tijdje daarna kreeg de koning bij het scheren een snee in zijn wang. Hij liet onmiddellijk de minister roepen en vroeg hem om uitleg.
“Wat is hier de bedoeling van?” vroeg hij
De minister bleef hem het antwoord echter schuldig.
De koning werd woedend, de minister had immers gezegd dat alles een betekenis had, en nu had hij geen antwoord. De koning zette de minister meteen in de gevangenis.
Daarom moest hij de volgende dag zijn paard ritje alleen doen. Ongelukkigerwijze werd hij overvallen door een bende die de koning gevangen wilde nemen. Doch het opperhoofd zag de snee op zijn wang en zei: ”Dit kan de koning niet zijn want die heeft geen snee in zijn wang”.
Zo werd de koning weer vrijgelaten.
Dit gebeuren zette de koning aan tot nadenken en hij kwam tot de conclusie dat inderdaad alles in het leven een betekenis heeft. Hij liet de minister uit de gevangenis bij hem komen en vertelde hem zijn verhaal, waarna hij de minister vroeg wat dan de betekenis was van zijn opsluiting in de gevangenis. De minister antwoordde: ”Wij gingen altijd samen paardrijden, als wij samen overvallen waren hadden ze mij herkend en u gevangen genomen.

Achttien

Geplaatst op 9th May, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

We laten iets van onszelf achter wanneer we een   plek verlaten. We blijven daar, ondanks dat we zijn weggegaan.

uit: Nachttrein naar Lissabon – Pascal Mercier

Zestien

Geplaatst op 26th April, 2011 in Blog Spacemakers.nl door Alcuin

16… Hoe ging ie ook weer?

Ze woonde in een villawijk,
haar ouders waren stinkend rijk.
Toch was daar niets meer dat haar bond,
ze gaf zich aan een vagebond,
die sprak van liefde, het oud verhaal,
en zij geloofde het allemaal.
Zo ging ze weg, ze nam niets mee,
alleen haar jeugd en het idee
dat hij haar man was, zij zijn vrouw
en het altijd zo blijven zou.

Arm kind, zestien lentes zo pril,
ach wat lig je hier stil
langs de kant van de weg.

Ze trokken voort van stad tot stad
omdat hij ruimte nodig had.
Het zwerversleven was te zwaar,
niets voor een kind van zestien jaar.
Haar liefde was haar levenslot,
ze ging er langzaam aan kapot.
Ze kon de hartstocht niet weerstaan,
moest tot het einde verder gaan.
Ze was geen kind maar ook geen vrouw
en wist niet wat er komen zou.

Arm kind…

Ze werd vermoeid, zag bleek en vaal,
verloor haar jeugd, haar ideaal.
Alleen haar liefde bleef bestaan,
toen ging hij weg bij haar vandaan.
Toch had ze kunnen weten dat
hij niet genoeg aan liefde had.
Dat op een dag hij weg zou zijn
en zij alleen met spijt en pijn
dat hij zolang een meisje had,
als stormwind speelt met een enkel blad.

Arm kind…

Boudewijn de Groot –  lyrics “Een meisje van zestien”